Weblog

published Nov 03, 2021, last modified Nov 04, 2021

The Passion of the Christ

published Apr 09, 2004, last modified May 18, 2007

Ik heb met mijn vriend Marcel The Passion of the Christ gezien. Conclusie: goede film. Hier in het kort het verhaal zoals dat door regisseur Mel Gibson wordt verteld en tussendoor wat opmerkingen daarover.

Het begint met een bijbeltekst, volgens mij Jesaja hoofdstuk 53 vers 5: Maar Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden is Hij verbrijzeld; de straf, die ons de vrede brengt, was op Hem, en door Zijn striemen is ons genezing geworden. Jezus is voor ons op aarde gekomen. Hij heeft voor ons geleden. Hij is voor ons gestorven. Zijn dood heeft, voor wie het wil aannemen, het eeuwige leven met God gekocht.

Het verhaal volgt verder redelijk trouw de lijn zoals die in de bijbel in de vier evangeliën te vinden is. Eerst is er de tuin van Gethsemane waar Jezus aan het bidden is. Hij wordt daar gevangen genomen. Vandaar wordt hij naar de Joodse geestelijk leiders gebracht. Sommigen van hen maken bezwaar tegen het proces dat daar gevoerd wordt. Het gaat er namelijk niet echt eerlijk aan toe. Ze besluiten dat Jezus gedood moet worden. Dat mogen ze zelf niet doen. Er volgt een reis naar de Romeinen: eerst stadhouder Pilatus. Die stuurt hem door naar koning Herodes, die hem snel weer terugstuurt. Beiden krijgen niet het idee dat Jezus iets verkeerds heeft gedaan.

Maar de joodse leiders willen hem nog steeds uit de weg ruimen. Ze hitsen het volk op om de kruisiging van Jezus te eisen. Pilatus ziet dat niet zitten en hoopt de woede van het volk en de leiders af te kopen door Jezus te laten geselen. Dat wordt door de Romeinse soldaten grondig aangepakt. En door regisseur Mel Gibson grondig in beeld gebracht. Als je niet tegen bloed kan, is dit een van de scenes om de andere kant op te kijken. Het was gebruikelijk om 39 slagen toe te brengen. De soldaten leven zich echter uit en pakken er nog wel wat ergere apparaten bij dan stokken.

Er wordt wel beweerd dat de film anti-joods is. Het mooie daaraan is dat het de film aardig wat krediet geeft in het islamitische Midden-Oosten. Maar ik vind dat nogal meevallen. Het blijft daar dicht bij de bijbel: vooral de joodse geestelijk leiders willen Jezus dood hebben en zij slepen het volk daarin mee. Daar tegenover staan de Romeinen. Daar is eerder het idee dat de leiders (Pilatus, maar ook wat officieren) de kruisiging en een al te erge geseling willen voorkomen. Maar juist het voetvolk vermaakt zich met de marteling en doet nog eens even extra zijn best. En ook op weg naar de plaats van de kruisiging wordt Jezus vrijwel de hele tijd afgeranseld. De film is dus eerder anti-Romeins. En dat terwijl het grootste deel van de acteurs Italiaanse namen hebben en de film in de buurt van Rome is opgenomen.

Intussen komt Maria, de moeder van Jezus, behoorlijk vaak in beeld. Vaker in ieder geval dan uit de bijbel is op te maken. Daardoor komt er soms een katholiek sausje over de film heen. Dat is ook niet raar, want Mel Gibson is overtuigd katholiek. Als je thuis bent in die wereld, zal je nog wel meer dingen herkennen. Maar uiteindelijk blijft de kern van het bijbelverhaal ruimschoots overeind en wordt niet overvleugeld door andere zaken die er bijgehaald worden. Jezus blijft centraal staan.

Af en toe zijn er ook flashbacks. Je krijgt bijvoorbeeld een terugblik op wat er de week daarvoor gebeurde. Je ziet Jezus op een ezeltje Jeruzalem binnenkomen, toegejuicht door dezelfde menigte die hem nu uitjauwt. Diverse scenes tijdens het laatste avondmaal komen naar voren. En als Jezus bijna boven op de Schedelberg staat waar hij gekruisigd wordt, zie je hem tijdens de bergrede de mensen toespreken. De rust in de terugblikken contrasteert sterk met de wanorde en herrie tijdens zijn laatste uren.

Jezus wordt bepaald niet zachtzinnig aan het kruis genageld. Het bloed stroomt weer. In ieder geval is het extra pijnigen dan voorbij wat de soldaten betreft. Maar aan een kruis hangen is natuurlijk bepaald niet prettig. En de smalende opmerkingen uit het publiek komen er dan nog bij: "Je zou toch de tempel afbreken en in drie dagen weer opbouwen? Als je dat kan, dan kan je toch zeker ook wel van dat kruis afkomen?" Het wordt onheilspellend donker en de meesten gaan weg. Ze hebben het wel gezien en voelen zich niet meer op hun gemak. Vooral de familie en wat soldaten blijven over. Dan sterf Jezus.

Er volgt een fikse aardbeving. Tot ontzetting van de joodse leiders scheurt het gordijn dat voor het heiligste deel van de tempel hing. Jezus wordt van het kruis afgehaald en in een spelonk gelegd.

Dan is het twee dagen later. Je hoort vogels fluiten. Door een spel van licht en schaduw is te zien dat de grote steen voor het graf wordt weggehaald. De doeken waarin het lichaam van Jezus was gewikkeld, zakken in elkaar: hij ligt er niet meer in. Jezus staat op. Geen bloed is meer op zijn gezicht. Wel nog lidtekens waar de spijkers door zijn handen gingen. Het is hem echt en hij leeft.

Kracht van de Geest

published Feb 21, 2004, last modified May 18, 2007

Chris Pemberton sprak op zaterdagavond 17 januari 2004 op de New Wine conferentie over de Kracht van de Geest.

Chris Pemberton sprak ook nog op zaterdagavond 17 januari 2004 op de New Wine conferentie. Na de onderwerpen Karakter bouwen op Gods manier en Leven als Jezus volgt nu de Kracht van de Geest.

Verandering

Wereldwijd verandert God zijn kerk. Bv twee keer 11000 mensen die God loven bij de zomerconferentie van New Wine in Engeland. En de drie weken daarna duizenden jongeren. Ze zijn actief bezig, ook bijvoorbeeld rommel opruimen op straat. Dat is onder andere het resultaat van ouderen die tot God roepen: vernieuw uw werk! Verander ons land, leven, ook nu weer, voor deze generatie.

Karakter moet groeien. Wat daar voor nodig is, hebben we voor een deel al gezien. God vormt het. Hij test het. We mogen risico's nemen. We hebben gemeenschap nodig, vooral om aan elkaar verantwoording af te leggen en te zegenen. En: de kracht van de Geest is nodig. Hoe vormt die ons karakter?

De heilige Geest

Zonder de Geest zijn we dood. Welk beeld heb je van de Geest? Hij is niet slechts iets van één moment van zalving. Je wordt geleid door de Geest. Hij doet wonderen. De Geest is in jou. Maar ook: jij bent in de Geest (Romeinen 8:9). Dat is belangrijk. Je bent ondergedompeld, als in een grote zee. De Geest is de lucht die je ademt. Je hele leefwereld. De zee is enorm krachtig. Zonder die Geest is alles dood, dieren en mensen. Dus niet alleen de Geest in ons, maar ook wij in de Geest.

Ik was laatst op het strand: de zee is er nog steeds! Hij is constant, stabiel. Onze veranderende cultuur is dan triviaal. Kijk eens in Handelingen 2:1-4 en 14-21: God verstoort een kerkdienst. Oh! Wat gebeurt er? Daar gaat je planning! Dat doet Hij ook nu nog.

Toegevoegde waarde

Ook voorafgaand aan de eerste pinksterdag probeerden de discipelen Jezus te gehoorzamen. Maar er miste wat:

  • zekerheid, vertrouwen. Je ziet dat nu wel bij bijvoorbeeld vervolgde christenen.
  • weinig vreugde en dankbaarheid. Maar ze werden dronken van vreugde.
  • er werd weinig gegeven, geen gulheid.
  • verwachting. Ze verwachtten wel de verlossing van Israël, maar het leven ging gewoon door.
  • verkondiging, evangelisatie, van Jezus vertellen.

Toen de Geest uitgestort werd, werd alles anders. Wat hebben wij de Geest nodig!

Samenvatting

  • De Geest is in jou. Maar ook: jij bent in de Geest. Hij is je hele leefwereld.
  • De Heilige Geest is constant, stabiel. Maar Hij kan ook mensen veranderen en nieuwe dingen doen.
  • De Heilige Geest geeft zekerheid, vreugde, dankbaarheid, gulheid, verwachting en helpt bij het anderen vertellen over Jezus.

Gebedscursus: Here, leer ons bidden

published Feb 18, 2004, last modified May 18, 2007

Ik heb de afgelopen zes maandagavonden een gebedscursus gevolgd: "Here, leer ons bidden." Die titel komt van de discipelen van Jezus, die dat aan hem vroegen. Hij leerde hen toen het Onze Vader als basisgebed. Deze cursus behandelt ook vooral de basis. Beginners worden op weg geholpen. Mensen die al wel ervaring hebben met bidden, maar wat huiverig zijn om hardop in een groep te bidden, kunnen hier ook in een veilige leeromgeving ervaring opdoen.

Ik heb de afgelopen zes maandagavonden een gebedscursus gevolgd: Here, leer ons bidden. Die titel komt van de discipelen van Jezus, die dat aan hem vroegen. Hij leerde hen toen het Onze Vader als basisgebed. Deze cursus behandelt ook vooral de basis. Beginners worden op weg geholpen. Mensen die al wel ervaring hebben met bidden, maar wat huiverig zijn om hardop in een groep te bidden, kunnen hier ook in een veilige leeromgeving ervaring opdoen.

De cursus

De cursus bestaat uit zes bijeenkomsten. In dit geval was dat op maandagavond van 19:30 tot 22:00. Tussendoor was er nog wel pauze om even wat te drinken, kennis te maken en over de cursus te praten. Kosten zijn dertig euro. Daarvoor krijg je ook een cursusmap met in totaal zo'n honderd pagina's.

De cursus is ontwikkeld door Agapè. De algehele leiding was in handen van Heiko van den Broek van Agape. Sommige delen werden verzorgd door een aantal deelnemers aan de Agape Leiderschaps Training. De cursus is overigens goed door één of twee mensen te geven.

De inhoud

Allereerst ging het over de noodzaak van gebed. Waarom bidden we? Tot wie? Wat is het nou eigenlijk? De tweede avond was het onderwerp: Omgang met God. Dat is de kern van gebed: je praat met God en luistert naar God. Er werden ook wat tips uitgewisseld rond Stille Tijd, wat een andere term is voor omgang met God. Zet je tv en telefoon uit als je naar God toegaat. Zie het als een stukje tijd teruggeven aan God. Luister naar wat christelijke muziek. Aan het eind kregen we huiswerk mee: houd de komende week elke dag stille tijd! Er was een rooster beschikbaar met wat bijbelteksten om erbij te lezen.

De derde les werd er gepraat over wat voor vormen van gebed er zijn. Je hebt aanbidding, schuldbelijdenis, lofprijzing, dankzegging en voorbede. Aan het eind gingen we ook echt in kleine groepjes bidden. Ieder noemde een gebedspunt en een ander ging daarvoor bidden. Sommigen waren dat al gewend en hadden daar weinig problemen mee. Bij anderen stond het zweet in de handen! De volgende avond ging het nog veel meer over gezamenlijk gebed. Het is daarbij niet genoeg om met een groepje in één ruimte te zijn. Je moet ook opletten als een ander hardop aan het bidden is. Je moet dan niet alvast gaan bedenken waar jij straks voor gaat bidden, maar luisteren en in je hart meebidden. Dat is eensgezindheid. In een groep is het ook goed dat je niet al te lang bidt. Hou het kort en maai niet al het gras voor de voeten van een ander weg. Als je wil, kan je later nog een keer bidden.

Tijdens de vijfde avond was er gelegenheid om eigen onderwerpen in te brengen waar je nog wel graag wat meer over zou willen horen. Uiteindelijk hielden we ons toch vooral aan het officiële programma. Dat was gebedsverhoring. Dat kan lastig zijn: soms verhoord God wel en soms niet. Van beide zijn genoeg voorbeelden te vinden, ook in de bijbel. Petrus werd bevrijd uit de gevangenis, terwijl Jacobus, die ook gevangen zat, gedood werd.

Tijdens de laatste les werd er gesproken over de Praying For You evangelisatiemethode. Die komt er gewoon op neer dat je anderen vraagt of je voor hen mag bidden. Ook werden er wat handreikingen gedaan voor wat je na deze cursus kan doen. Je moet wat je geleerd hebt natuurlijk in de praktijk brengen. Er is de cursus Aanstekelijk Christen. Er zijn gebedsinitiatieven om voor de stad te bidden, in Rotterdam en Capelle. Binnen mijn kerk wordt er ook een gebedsgroepje opgestart, waar ik mij bij aan ga sluiten.

Conclusie

Wat vind ik nu van de cursus? Ik heb er weinig nieuwe kennis opgedaan. Ik wist er al vrij veel vanaf. Wel doe je in zo'n groep altijd wel wat tips op. Vooral het interactieve deel, met de hele groep van 25 man en ook in kleine groepjes, vond ik goed: je deelt ervaringen en kennis en bemoediging met elkaar. Je wordt gestimuleerd om meer aandacht aan je dagelijkse gebed te besteden, aan je relatie met God. Na afloop ga je denken: hoe geef ik hier nu een praktisch vervolg aan. Dus ik heb er profijt van gehad. Zeker voor mensen die nog niet zo gewend zijn tot God te bidden of hardop in een groep te bidden, is dit een goede introductie die een basis legt voor een gezond gebedsleven.

NSR: mijn kluppie

published Feb 18, 2004, last modified May 18, 2007

Dit is een artikel dat ik voor de komende almanak (2003-2004) van mijn oude studentenvereniging NSR heb geschreven. Een "sneak preview" dus!

In de Eurekaweek van het jaar 1024 na Christus (of in ieder geval een tijd geleden) liep ik als verse nuldejaars de Oude Sociëteit aan de Schiekade 155A binnen. De eerste die ik daar sprak was Marines Klok, toen nog net achtstejaars lid. Sindsdien geloof ik in predestinatie - ik ben ook acht jaar lid gebleven.

Je wordt lid bij een christelijke studentenvereniging, dus wat doe je een week later: je trekt je beste Jurk aan en gaat peren plukken in het Zeeuwse plaatsje Wemeldinge. Tijdens het aansluitende Startweekend slapen alle Jurkjes (jongens en meisjes) in één zaal en voordat de groep zich presenteert aan de Vereniging wordt er spontaan met z'n allen uit de Capsongs gezongen. Capsongs? Capsongs staat voor Captain's Songs, afkomstig uit de hoek van het Navigators jongerenwerk de Captain's Club, waarbij Jezus de Captain van je leven is. Het is een bundel waar vroeger veel uit gezongen werd, maar die nu volgens mij vrijwel volledig uit de markt is gedrukt door de Opwekkingsbundel. Als je klassiekers als "The Deep, Deep Love of Jesus", "Reveal Your Fatherheart to Us" en "Creation Creed / The Lord Is a Mighty King" niet kent, neem dan die bundel eens ter hand, want die horen in het collectieve geheugen van elke Navigator te zitten.

Wat doe je zoal bij een christelijke studentenvereniging? Je zit achter een computer. Ik in ieder geval wel. Daar is werkelijk van alles en nog wat te doen. Lefs, Almanakken en Gazetten opmaken; virussen verwijderen; artikelen voor voorgaande publicaties schrijven; installeren, defragmenteren en irriteren (blauwe schermen des doods (TM), een kwart pagina per minuut printen, een Gazet op tien diskettes zetten). Ach ja, je studeert niet voor niets econometrie; of toch liever maar informatica. Student ben je voor het leven, NSR-lid ook.

Als student kom je heel wat grenzen tegen. Je loopt er tegenaan, verkent ze, overschrijdt ze of verlegt ze. Of allemaal. Soms is het een uitdaging: hoeveel vertrouw ik op God, wat durf ik over hem te vertellen aan mijn niet-christelijke vrienden, hoe open ben ik over de vragen die ik heb over het geloof of juist de antwoorden. Soms is het een gevaar, bijvoorbeeld als je je lever aan een stresstest onderwerpt. Ik heb eens aan Uwland, die achter de bar stond, gevraagd: "Als ik bij jou een dubbele whisky bestel, krijg ik die dan?" Waarop hij wijselijk antwoordde: "Als jíj het vraagt, dan krijg je dat." Ik geloof dat ik toen maar een frisje tussendoor heb genomen. Hoe was dat spreekwoord ook al weer: vertrouwen is goed, droogleggen is beter.

De eerste keer dat ik bij NSR een bidstond heb meegemaakt, was de ochtend na een avondje uit (Concertgebouw De Doelen) met mijn jaarclub Perenstrojka. Ik woonde toen nog bij mijn ouders, dus moest ik met het openbaar vervoer terug. Ik miste de laatste trein. Ik had toen al wel de sleutel gekregen van mijn kamer boven het Eendrachtsplein waar ik bijna in zou trekken. Daar stonden nog geen meubels, dus ben ik maar in de kapel, c.q. het commissiehok gaan slapen. De volgende dag werd daar gebeden, dus deed ik voor het eerst mee. Het is dus niet altijd erg om een trein te missen.

In de loop der jaren zijn er steeds periodes geweest dat er een of meer dagen in de week werd gebeden op de Sociëteit. Vaak raakte dat na een paar maanden in wel erg rustig vaarwater. Nu is er volgens mij al ongeveer twee jaar achter elkaar twee dagen in de week 's ochtends op de Sociëteit gebeden, een enkele uitzondering daargelaten. Dat is een grote zegen voor NSR en voor de bidders zelf. Aan de ene kant breng je de Vereniging (en andere mensen of zaken) voor Gods troon, in Gods aandacht, waar hij op reageert. Aan de andere kant stel je je hart open voor God, ben je opmerkzaam op wat hij je te zeggen heeft door de bijbel, door wat anderen bidden of door gedachten die in jezelf opkomen. Je wordt weer gefocust op zijn wil voor NSR of voor jezelf en je mag genieten van zijn nabijheid. Dat ervaarde ik nog het duidelijkste tijdens het Winterweekend van 2002. Toen heb ik veel gebeden. Tijdens de gebedstijd met Tabitha en Hester stonden we op de bres voor NSR en droegen we de leden aan God op. Tegelijkertijd merkten we dat God echt bij ons was en dat zijn Geest eigenlijk net zo hard meebad.

Met mijn verstand weet ik dat ik elke dag gebed nodig heb. Gebed van anderen voor mij, maar vooral ook van mezelf met God. Het helpt me om weer op één lijn met God te komen en minder te zondigen. Toch komt het er niet elke dag van om te bidden. Dat is niet logisch, maar het blijft een strijd. Het is een strijd die je maar beter in je studententijd al kan beginnen, liefst ook samen met wat anderen.

Ik ben nu alweer een jaar oud-lid van NSR. Mis ik die tijd niet? Ja en nee. Ja, ik mis het, want het is gewoon mooi om op de Sociëteit of het dispuut te komen voor vrienden, gezelligheid en inhoud. Ik heb een mooie tijd gehad en had het voor geen goud willen missen. Maar aan de andere kant heb ik nu een andere invulling van die belangrijkste elementen. In plaats van een kring van NSR heb ik een kring in mijn kerk. In plaats van NSR-avonden heb ik kerkdiensten en soms speciale avonden, zoals een een EO Praise-avond of een zogenaamde New Wine conferentie. En ik leer nieuwe vrienden kennen in de kerk en hou contact met een aantal oude NSR-vrienden. En toch: "In Rotterdam daar aan het Eendrachtsplein, komen wij steeds weer trouw bijeen. NSR zijn onz' initialen: Navigators studentenvereên." Mijn kluppie!

Leven als Jezus

published Feb 10, 2004, last modified May 18, 2007

Op de middag van zaterdag 17 januari 2004 tijdens de New Wine conferentie gaf Chris Pemberton een workshop over leven als Jezus. Het was vooral een verhaal door hem met daarna gelegenheid tot vragen.

Voor jezelf zorgen

Ik wil vooral een aantal praktische punten noemen voor een leven in balans. Ik werk, ben getrouwd, heb 5 kids. Druk dus. Vaak heb je het idee dat je 24 uur per dag, zeven dagen per week bezig bent. Hoe kan je dan toch in balans leven, als Jezus.

Jezelf verloochenen is niet hetzelfde als verwaarlozen. Je moet misschien minder actie ondernemen en meer zijn. Kijk maar eens naar Lucas 9:33. Petrus wilde daar actie ondernemen: tenten opzetten voor Jezus, Mozes en Elia. Dat was totaal niet nodig. Hij mocht gewoon aanwezig zijn als getuige, dat was genoeg.

Je kan wel eens het advies krijgen: "Zeg nooit nee als er een nood is." Er komen veel verwachtingen op ons af. We willen zelf heel veel en ook anderen hebben zo hun wensen voor je. Zeker van jonge christenen wordt vaak verwacht dat ze veel doen. "Je komt vanavond toch weer naar de kerk? En morgen is er een cursus over bijbellezen. Oh, en overmorgen is er een spreker die je vast aan zal spreken. Vergeet je de bijbelkring van woensdag niet? Wel komen hoor!" Het kan allemaal teveel worden.

Wat doet Jezus? De wil van God. Hoe ontdekte hij die? Het is een zoektocht naar waarheid. Waarheid maakt vrij: wie ben je, wie is God. Onderwerp je aan Gods wil.

Tips

Je hebt realistische verwachtingen nodig. Wat is er realistisch voor handen om je te laten groeien en Gods wil te ontdekken?

  • Bijvoorbeeld het boek van Richard Foster: Het feest van de navolging. Spirituele gewoonten, disciplines helpen veel. Wijd je daar aan toe. Denk eens na: wat voedt me geestelijk? Wat is er in je centrum, in je hart? Wat motiveert mij?
  • Steeds meer mensen vasten 40 dagen.
  • Houd een dagboek bij. Schrijf op wat God zegt.
  • Lees de bijbel en bid. Het gaat daarbij niet zozeer om actie van ons, maar om wat God geeft tijdens die tijd.
  • Zorg dat je een geestelijk leider of coach hebt. Iemand die elke vraag mag stellen. Mannen praten moeilijk over hun gevoelens. Soms stort je in als je dat niet doet.
  • Zorg dat je een deel van de week echt alleen met God bent, bijvoorbeeld een paar uur op zondag. Relatie bouwen. God nodigt je uit om een relatie met hem te hebben, het is geen bevel.

Behoeften

Lichamelijk

We overwerken. We hebben geen lichamelijke oefening. Geen rust. We werken en dan op zondag rusten? Bekijk het eens andersom! Eerst rusten - of juist sporten. Je bouwt energie op zolang dat nog kan, en dan werken. Neem verantwoordelijkheid voor je gezondheid. Besluit daartoe. Misschien een goed idee: een kerk met een fitnessruimte!

Verstandelijk

Blijf lezen! Een uur per dag, een dag per maand, een week per jaar. Voor leiders is dat belangrijk. Een goed boek hierover is Nancy Klein: Time to think. De kwaliteit van alles wat we doen, is afhankelijk van het denken. Ik kan er niet helemaal op ingaan, maar ik zal een aantal verstandelijke noden noemen die in dat boek genoemd worden:

  • attentie, luisteren!
  • indringende vragen laten stellen
  • op grond van gelijkheid, op hetzelfde niveau met iemand praten
  • waardering
  • rust
  • bemoediging, geen competitie
  • gevoelens
  • informatie
  • een plaats die zegt dat je belangrijk bent
  • diversiteit

Goede relaties ontwikkelen

Voedende en steunende relaties. Die had Jezus ook.

  • (christelijke) vrienden buiten de kerk. Hebben we geleerd hoe je relaties op moet bouwen? Hoe doe ik dat. Ik ga een paar dagen per jaar met vrienden naar de pub en daar gaan we lachen, huilen, praten en bidden. Dat gebeurt niet zomaar.
  • in de kerk. Genieten. Voetballen. Film.

Droom kan werkelijkheid worden. Ontwikkel goede relaties. Denk aan je behoeftes.

Naar aanleiding van vragen

Vraag steeds: Heer, wat doet u? Dat is dynamisch.

Heb je het te druk? Zorg dat je niet alleen een to-do list hebt, maar ook een not-to-do list. Ik bid niet altijd als mensen gebed aan me vragen. Vraag eerst of ze zelf eigenlijk al gebeden hebben! Je hoeft niet alles te doen.

Leer waar je (in)competent in bent. Wat mij betreft is de rol van een dominee om anderen inzetten, jezelf overbodig maken.

Sommige christelijke stromingen leggen nadruk op doelgericht zijn, anderen op de aanwezigheid van God, de werking van zijn Geest. In Matteüs 28:19-20 staat onder andere "Maak discipelen" en "Ik ben met je". Daar gaat het dus om zowel doelgericht zijn als om Gods aanwezigheid: Purpose en Presence.

Samenvatting

  • Om als Christus te zijn, hoef je niet per se veel te doen.
  • Je kan groeien in je karakter door spirituele gewoonten, disciplines: vasten, bijbellezen, bidden, met een mentor praten.
  • Zorg dat je ergens in de week echt alleen met God bent om te praten.
  • Verlies je rechtmatige behoeftes niet uit het oog: lichamelijk (gezond eten, rusten, sporten), intellectueel (lezen, denken), voedende en steunende relaties
  • Je hoeft niet alles te doen. Leer waar je (in)competent in bent.